Tag: นิทาน

ถ้าไม่แบกก็คงไม่หนัก

บทความนี้เก็บมาฝากจาก Forward Mail นะครับ พระบวชใหม่รูปหนึ่งเดินบิณฑบาตผ่านชุมชนแห่งหนึ่งซึ่งมีผู้คนจอแจ ขณะเดินสำรวมก้มหน้าแต่พอประมาณเพื่อเดินผ่านชุมชนไปอย่างช้าๆ นั่นเอง จู่ๆ มีชายผู้หนึ่งใส่สูท ผูกเนคไท สวมแว่นตาดำ เดินเข้ามาหาท่าน พร้อมชี้หน้าด่าท่านอย่างสาดเสียเทเสีย พระรูปนั้นตกตะลึง รีบเดินหนี แต่แม้ท่านจะเดินหนีชายคนนั้นพ้นแล้ว แต่เสียงด่าทอของเขายังก้องอยู่ในโสตประสาทของท่านอย่างชัดถ้อยชัดคำ เมื่อกลับมาถึงวัด พลันที่คิดถึงเหตุการณ์ที่ตนถูกชี้หน้าด่ากลางฝูงชน พระหนุ่มก็รู้สึกโกรธจนหน้าแดงก่ำ ยิ่งคิดต่อไปว่าชายคนนั้นมาชี้หน้าด่าตนซึ่งเป็นพระ และตนก็จำได้ว่าตั้งแต่บวชเข้ามาในพระธรรมวินัย ก็ยังไม่เคยทำอะไรผิด คิดมาถึงขั้นว่าตนไม่ผิด แต่ทำไมตนต้องถูกด่า ยิ่งเจ็บ ยิ่งแค้น วันที่ท่านถูกด่ากลางชุมชนนั้นเป็นวันศุกร์ แต่ตกถึงเช้าวันจันทร์ท่านก็ยังไม่หายโกรธ เช้าวันจันทร์นั้น พระบวชใหม่ประคองบาตรเดินผ่านชุมชนนั้นเหมือนเดิม ท่านพยายามสอดส่ายสายตามองหาชายคนเดิม…

Continue reading

“เด็กหนุ่มผู้เสียสละ” ดร.อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา

สวัสดีครับบทความนี้จะขอหยิบยกเอานิทานจากหนังสือเล่มเดียวกันกับบทความที่เขียนไว้ก่อนหน้า (จุดดำ) มาให้ได้อ่านกัน …มีเด็กหนุ่มสามคน ต้น บอย และ บุญ ทั้งสามคนเป็นเพื่อนสนิทกันและมักจะชอบออกจากบ้านไปเดินเล่นผจญภัยกันเป็นประจำ เช้าวันหนึ่งทั้งสามคนได้เดินไปจนถึงสถานที่แห่งหนึ่ง ซึ่งห่างไกลจากถิ่นที่พวกเขารู้จัก มีกำแพงล้อมรอบ มีเสียงเพลงอันไพเราะแว่วมาจากภายในสถานที่แห่งนั้น ทั้งสามเกิดความสนใจว่าภายในนั้นมีอะไร จึงเดินวนรอบ ๆ กำแพงเพื่อจะหาทางเข้า แต่ก็หาไม่ได้ ต้นจึงไปหาไม้มาต่อเป็นบันไดและนำมาพาดกำแพง ต้นปีนขึ้นไปก่อน และให้เพื่อนอีกสองคนรออยู่ข้างล่าง พอขึ้นไปข้างบนสีหน้าของต้นเปลี่ยนไป เขามีความสุขย่างยิ่งที่ได้มองเห็นสิ่งที่อยู่ภายในนั้น โดยที่ไม่บอกเพื่อน ๆ ว่าเขาเห็นอะไร จากนั้นเขาก็ได้กระโดดเข้าไปข้างใน บอยกับบุญจึงเกิดความสงสัยว่าภายในนั้นมีอะไรดีนักหนา บอยจึงตามขึ้นไป ในระหว่างที่บุญรออยู่ข้างล่าง ซึ่งก็เช่นเดียวกับต้น สีหน้าของบอยเต็มไปด้วยความสุขแล้วบอยก็กระโดดเข้าไปข้างในเช่นกัน…

Continue reading