“เด็กหนุ่มผู้เสียสละ” ดร.อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา

สวัสดีครับบทความนี้จะขอหยิบยกเอานิทานจากหนังสือเล่มเดียวกันกับบทความที่เขียนไว้ก่อนหน้า (จุดดำ) มาให้ได้อ่านกัน

…มีเด็กหนุ่มสามคน ต้น บอย และ บุญ ทั้งสามคนเป็นเพื่อนสนิทกันและมักจะชอบออกจากบ้านไปเดินเล่นผจญภัยกันเป็นประจำ เช้าวันหนึ่งทั้งสามคนได้เดินไปจนถึงสถานที่แห่งหนึ่ง ซึ่งห่างไกลจากถิ่นที่พวกเขารู้จัก มีกำแพงล้อมรอบ มีเสียงเพลงอันไพเราะแว่วมาจากภายในสถานที่แห่งนั้น ทั้งสามเกิดความสนใจว่าภายในนั้นมีอะไร จึงเดินวนรอบ ๆ กำแพงเพื่อจะหาทางเข้า แต่ก็หาไม่ได้ ต้นจึงไปหาไม้มาต่อเป็นบันไดและนำมาพาดกำแพง ต้นปีนขึ้นไปก่อน และให้เพื่อนอีกสองคนรออยู่ข้างล่าง พอขึ้นไปข้างบนสีหน้าของต้นเปลี่ยนไป เขามีความสุขย่างยิ่งที่ได้มองเห็นสิ่งที่อยู่ภายในนั้น โดยที่ไม่บอกเพื่อน ๆ ว่าเขาเห็นอะไร จากนั้นเขาก็ได้กระโดดเข้าไปข้างใน บอยกับบุญจึงเกิดความสงสัยว่าภายในนั้นมีอะไรดีนักหนา บอยจึงตามขึ้นไป ในระหว่างที่บุญรออยู่ข้างล่าง ซึ่งก็เช่นเดียวกับต้น สีหน้าของบอยเต็มไปด้วยความสุขแล้วบอยก็กระโดดเข้าไปข้างในเช่นกัน

…บุญปีนขึ้นไปเป็นคนสุดท้าย และเมื่อได้มองเข้าไปภายในนั้น เขาก็ได้เห็นความสุขที่รอเขาอยู่ตรงหน้า แต่แล้วเขาก็คิดได้อย่างหนึ่งว่า… “ที่นี่มีความสุขมากมายเหลือเกิน แต่ถ้าฉันจะกระโดดเข้าไปแล้ว แล้วใครละที่จะกลับไปบอกคนอื่นที่ยังไม่รู้ พวกเขาเหล่านั้นอาจจะมีความทุกข์อยู่ และคงต้องการที่จะมาที่นี่เช่นกัน”

…บุญจึงตัดสินใจกลับลงมาและเดินกลับไปยังหมู่บ้านของเขา เพื่อบอกให้ทุกคนทราบ แล้วก็ได้พาทุกคนมาสถานที่แห่งความสุขนั้น

…เราทุกคนควรจะมีอุดมคติแบบบุญ เสียสละแม้ความสุขส่วนตัว เสียสละสวรรค์เพื่อกลับไปนรก เพื่อจะได้ช่วยนำคนอื่นขึ้นมาสู่สวรรค์

…เช่นเดียวกับเว็ปไซท์แห่งนี้ที่ต้องการนำสิ่งดี ๆ มาบอกต่อ เพื่อให้ทุกคนได้รับความสุขเหมือนกัน ^^

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *