Category: คัมภีร์รากผัก

คัมภีร์รากผัก (ว่าด้วยรากผัก) ภาคต้น วลีที่ 51-60

…มาสรุปต่อครับกับคัมภีร์รากผัก ยังไม่ถึงครึ่งเล่มเลย กะว่าจะค่อย ๆ สรุปไปเรื่อย ๆ คงเป็นปีกว่าจะจบ ^^! 51. ลืมบุญจำบาป ลืมแค้นจำคุณ เมื่อเรามีบุญคุณต่อผู้อื่นอย่าได้จดจำ แต่ว่าความผิดพลาดล่วงเกินที่มีต่อผู้อื่นต้องจำให้ได้ เมื่อผู้อื่นมีบุญคุณต่อเราก็อย่าได้ลืมเลือน แต่ความแค้นที่ผู้อื่นทำกับเรานั้นต้องลืมให้ได้ 52. เมื่อให้ไม่หวังผล หากหวังผลไร้คุณ คนใจบุญสุนทานเมื่อให้อะไรใครไปแล้วไม่ได้เก็บมาจำ หรือประกาศให้คนอื่นรับรู้ ต่างจากคนตระหนี่ถึ่เหนียวที่มักจะจดจำละเอียดยิบและคอยทวงตลอด แบบนี้ก็ยากที่การให้จะกลายเป็นคุณได้ 53. คิดมองมุมกลับ บรรลุทางธรรม โชคชะตาคนเรามีทั้งดีและไม่ดีเกิดขึ้นเสมอ ไม่มีใครสามารถทำให้เกิดผลแค่ด้านดีอย่างเดียวได้ 54. จิตใจสะอาด ค่อยเรียนคัมภีร์ การเรียนคัมภีร์โบราณหรือวิชาที่เป็นศาสตร์ชั้นสูง ผู้เรียนต้องฝึกจิตใจให้สะอาดบริสุทธิ์เสียก่อน…

Continue reading

คัมภีร์รากผัก (ว่าด้วยรากผัก) ภาคต้น วลีที่ 41-50

41. ไม่หลงระเริงฟุ่มเฟือย ไม่แห้งแล้งอับเฉา บัณฑิตผู้ผ่านการฝึกขัดเกลาความคิดจิตใจมาอย่างแท้จริง จักไม่ปล่อยให้ชีวิตของตนหลงระเริงฟุ่มเฟือยและทั้งไม่ปล่อยให้ชีวิตต้องขัดสนอับเฉา 42. กรรมเหนือดวง ไม่หลงลาภยศสรรเสริญ คนเรานั้นสามารถเอาชนะลิขิตแห่งฟ้าได้ หากว่ามุ่งมั่นกระทำการตามเจตนารมณ์อันแรงกล้า 43. ไว้ตัวห่างสักก้าว ชีวิตต้องถอยบ้าง การดำเนินชีวิตหากไม่รู้จักถอยสักก้าวก็เหมือนแมลงเม่าโถมตัวเข้าหาเปลวไฟ เหมือนการเข้าไปพัวพันเรื่องราวต่าง ๆ อย่างไร้ความคิด หาความเจริญใจไม่ได้ 44. ฝึกคุณธรรมต้องลืมเรื่องชื่อเสียง เรียนหนังสือต้องตั้งใจ บัณฑิตต้องรวบรวามจินใจให้เป็นหนึ่งเดียวเพื่อมุ่งสู่ถนนสายความรู้เท่านั้น หากมัวแต่สนใจเรื่องชื่อเสียงเกียรติยศการเรียนนั้นก็จะสูญเปล่า 45. ใจเผลอชั่วขณะ ผงะไกลพันลี้ ในโลกเรานี้ที่ไหน ๆ ก็มีความสุขได้ทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นคฤหาสน์ใหญ่โตหรือกระท่อมมุงจาก เพียงแต่ถูกปิดบังครอบงำไว้ด้วยกิเลสตัณหา จึงทำให้สิ่งที่อยู่ใกล้แค่คืบแค่ศอกต้องห่างไกลออกไปนับพันลี้…

Continue reading

คัมภีร์รากผัก (ว่าด้วยรากผัก) ภาคต้น วลีที่ 31-40

…มาสรุปต่อครับ 31. คนรวยควรมีใจกว้าง คนฉลาดควรอำพรางความเก่ง คนรวยควรมีความเมตตาและใจกว้าง หากใจคอคับแคบก็เป็นแค่คนจนในคราบคนรวยเท่านั้น คนฉลาดควรรู้จักปิดบังปัญญาความสามารถที่แท้จริง หากเที่ยวคุยโวโอ้อวดก็ไม่ต่างอะไรกับคนโง่ 32. ขึ้นสูงนึกถึงอันตราย พูดแต่น้อยไม่วู่วาม เมื่อมองจากที่ต่ำจะรู้ว่าการปีนขึ้นที่สูงนั้นเต็มไปด้วยอันตราย เมื่อนิ่งเงียบจะรู้ว่าคำพูดที่มากเกินไปจะทำให้เกิดความวิตกเป็นทุกข์ได้ 33. ปล่อยวางชื่อเสียงเกียรติยศ คือผู้หลุดพ้น หากปล่อยวางความปรารถนาในลาภยศสรรเสริญได้ ก็ถือว่าเป็นผู้หลุดพ้นแล้ว 34. อคติให้รายคน ความหลงตนทำให้หลงทางธรรม อคติเป็นตัวบ่อนทำลายจิตใจ ความฉลาดเจ้าปัญญาทำให้หลงตัวเอง 35. รู้จักการถอยหลีกสักก้าว เอื้อเฟ้อทางแก่ผู้อื่น เส้นทางชีวิตนั้นหาความแน่นอนไม่ได้ เมื่อเดินทางมาถึงจะดที่ไปต่อไม่ได้ ต้องรู้จักถอยสักก้าวหนึ่งเพื่อให้คนอื่นได้ไปต่อ 36. ไม่เกลียดคนต่ำต้อย รู้มารยาทผู้ดี…

Continue reading

คัมภีร์รากผัก (ว่าด้วยรากผัก) ภาคต้น วลีที่ 21-30

…กลับมาทำงานต่อให้จบ เคยตั้งใจว่าจะสรุปหนังสือ “คัมภีร์รากผัก” ให้จบ แต่หยุดเขียนไปแป๊บเดียว มารู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปหลายปี ยังสรุปได้แค่ 20 วลีอยู่เลย วันนี้มาต่อกันอีก 10 วลีครับ หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือที่หายาก นาน ๆ จะมีคนแปลที เลยอยากให้เพื่อน ๆ ได้มีโอกาสอ่านกัน เล่มที่ผมมีแปลโดยศูนย์หนังสือจุฬาฯ ปี 2548  10 ปีมาแล้วนะครับนานมาก ไม่รู้ว่าปัจจุบันยังหาซื้อได้หรือเปล่า ใครสนลองไปหาที่ศูนย์หนังสือจุฬากันดูนะครับ 21. ความอ่อนโยนความจริงใจชนะการนั่งสมาธิ รู้จักปฏิบัติต่อกันด้วยความจริงใจจะทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างกันแน่นแฟ้นขึ้น หากเปรียบกับการเอาแต่นั่งสมาธิ สวดมนต์ ภาวนา…

Continue reading

คัมภีร์รากผัก (ว่าด้วยรากผัก) ภาคต้น วลีที่ 11-20

สวัสดีครับหลังจากเขียนวลีที่ 1-10 แล้วก็ห่างหายไปเสียนาน วันนี้เลยกลับมาเขียนต่ออีก 11. ใจสูงมาจากความเรียบง่าย แต่สูญสลายเพราะความฟุ้งเฟ้อ คนที่ทนกินดื่มอาหารชั้นเลวได้ถือว่ามือจิตใจที่สูงส่ง แต่คนที่มุ่งแต่อาหารและเครื่องประดับชั้นดีคือคนที่ยอมตกเป็นทาสรับใช้ของคนอื่นอย่างอัปยศหมดศักดิ์ศรี   12. จิตโอบอ้อมอารี คุณความดียืนยาว คนเราควรมีจิตใจโอบอ้อมอารีต่อผู้อื่น และควรสะสมคุณความดีเอาไว้ให้มาก ๆ เพราะตายแล้วก็ยังมีนระลึกถึงมิเสื่อมคลาย 13. เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ รู้จักเพียงพอ แม้ยามมีหรือไม่มีก็ตามต้องรู้จักเผื่อแผ่แบ่งปันให้คนอื่นเสมอ 14. สำเร็จได้เพราะไม่ใฝ่ต่ำ สู่แดนธรรมเพราะลดกิเลส คนเรกหากสามารถละทิ้งจิตใจใฝ่ต่ำได้ก็ถือว่าเป็นผู้ประสบความสำเร็จแล้ว และหากสามารถลดละความผูกพันที่มีต่อลภาพยศสรรเสริญได้ก็นับได้ว่าได้เข้าสูแดนธรรมอันศักดิ์สิทธิ์แล้ว 15. ใจกว้างคบเพื่อน สุจริตใจคบคน การคบเพื่อนต้องมีใจนักเลงไม่กลัวเสียเปรียบ คนเราต้องรู้จักคงความบริสุทธิใจไว้บ้าง 16.…

Continue reading

คัมภีร์รากผัก (ว่าด้วยรากผัก) ภาคต้น วลีที่ 1-10

คัมภีร์รากผัก ผู้แต่ง: หง ยิ่งหมิง ผู้แปล: วิทยา โสภณดิเรกรัตน์ บทคัดย่อ: อ้ายคำปัน@ยิ้มแต้มฝัน.คอม …มีหนังสือเล่มหนึ่งที่ผมดีใจมากเมื่อรู้ว่ามีการแปลเป็นภาษาไทย ซึ่งหนังสือเล่มนั้นก็คือ “ว่าด้วยรากผัก” หรือ “คัมภีร์รากผัก” นั่นเอง มีหนังสือยอดวรรณกรรมของจีนอยู่ 4 เล่มที่ถูกบรรจุอยู่ในหลักสูตรการศึกษาของญี่ปุ่น คือ 1. สามก๊ก 2. ซุนวู 3. ไซอิ๋ว 4. คัมภีร์รากผัก …หนังสือแต่ละเล่มผู้อ่านจะได้รับความรู้แง่คิดในด้านที่ต่างกัน คือ สามก๊กในด้านของการปฏิบัติ, ซุนวูในด้านของกลยุทธ์, ไซอิ๋วในด้านของจินตนาการ…

Continue reading