…รายการวูดดี้เกิดมาคุย ที่ออกอากาศวันอาทิตย์ที่ 27 มีนาคม ที่ผ่านมา ได้พาให้พวกเราไปรู้จักกับเสี้ยวหนึ่งของชีวิตคุณ “โชคชัย บูลกุล” ผู้ให้กำเนิดฟาร์มโชคชัยอันเลื่องชื่อและเป็นตำนานคาวบอยของเมืองไทย

…คุณโชคชัยเขียนไดอารี่มาแล้ว 2 หมื่นกว่าวัน เขียนทุกคืน ทุกวัน ไม่เว้นแม้แต่วันเดียว …เขาทำได้อย่างไร ดูมาถึงตรงนี้แล้วผมก็สงสัยเหมือนกับพิธีกรรายการ

“ทำไมถึงเขียนไดอารี่ครับ” วูดดี้ถาม

คุณโชคชัยตอบว่า “เขียนเพื่อต้องการฟื้นความจำ เช่น เราทำอะไรผิด แล้วดูกลับหลังว่ามันมีอะไรที่เราทำผิด แล้วก็เราควรจะแก้ยังไง แล้วอีกอย่างเวลาที่เรากลุ้มมากเมื่อไหร่ เราก็เปิดไดอารี่หาวันที่มีวันดี ๆ ผมเขียนไว้วันไหน Moody หรือวันไหน Happy …วันไหน Sad ผมก็เขียนไว้ แล้วก็ผมจะหาวันหาวันที่ Happy เอามาอ่าน เพื่อทำให้มีกำลังใจเพิ่มขึ้น”

ผมไม่แปลกใจเลยครับว่าทำไมวูดดี้จึงถึงกับอุทานว่า “เพิ่งรู้ว่ามีคนในโลกนี้มีเทคนิคแบบนี้ด้วย”
ครับเป็นเทคนิคฟังดูง่าย ๆ แต่หากลึกล้ำในทางปฏิบัติ

วูดดี้เปิดใจว่า “ผมพูดตรง ๆ นะว่าผมพยายามจะเขียนไดอารี่ตั้งแต่ตอนอายุ 14-15 แล้ว แต่มันทำไม่ได้อะ คุณโชคชัย ซื้อสมุดมาแล้วก็เริ่มเขียน ๆ แต่พอวันที่ 4 ก็วางแม็บแล้ว เพราะมันขึ้เกียจอะ คุณทำได้อย่างไร ?”
คุณโชคชัย “ต้องมีความเป็น Honestism (ซื้อสัตย์ต่อตัวเอง) ถ้าไม่ใช่นะเขียนวันเดียว 365 หน้าก็ได้ อย่าทำอย่างนั้น ต้องมีความซื่อสัตย์ต่อตัวเอง”

…ผมว่าหลายคนก็คงมีอาการเดียวเหมือนกับวูดดี้ ผมเริ่มชอบไดอารี่ตอนสมัยเรียน ม.2 ตอนนั้นอาจารย์ให้เขียน “เรียงความโลกส่วนตัว” เวลาเรามีโลกส่วนตัวอะไรก็จะเขียนลงในไดอารี่ ความรู้สึกหลังจากที่ได้เรียนไดอารี่คือ มันเหมือนได้ปลดปล่อยอะไรบางอย่างออกไป ..ในวันที่รู้สึกเหมือนกำลังแบกโลกอยู่ทั้งใบอยู่ ผมจะนึกถึงไดอารี่ เมื่อได้เขียนไดอารี่แล้ว ผมจะรู้สึกว่าโลกใบนั้นได้ถูกถ่ายเทไปอยู่ในสมุดเล่มเล็ก ๆ เล่มหนึ่งเรียบร้อยแล้ว และผมกำลังถือมันอยู่ ไม่ได้แบกอีกต่อไป

ผมเคยตั้งใจว่าจะเขียนไดอารี่ทุกวัน แต่แล้วก็ทำไม่ได้ …เราหยุดเขียนวันแรกได้ ก็หยุดวันที่สอง วันที่สาม และวันต่อ ๆ ไปได้ สุดท้ายก็หยุดไปเลย “ความซื่อสัตย์ต่อตัวเอง” ก็ยังเป็นสิ่งที่ทำได้ยากยิ่งสำหรับคนบางคน ^^

บัณฑิต อึ้งรังษี วาทยากรระดับโลก บอกว่า เขา ซ้อม ซ้อม ๆ อย่างหนักทุกวัน
ตัน ภาสกรนที ผู้เป็นตำนานเจ้าพ่อชาเขียว เคยพูดในเดี่ยว เดี่ยวกับตัน ว่า เขามุ่งมั่นทุ่มอย่างต่อเนื่องสม่ำเสมอกว่า 20 ปีจึงได้มีวันนี้

ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมพวกเขาถึงประสบความสำเร็จ เพราะพวกเขามีกุญแจความสำเร็จที่ชื่อว่า “ความซื่อสัตย์ต่อตัวเอง” นี่เอง

…ทุกวันนี้ผมยังชอบไดอารี่อยู่ครับ แต่จะออกเป็นแนวสะสมไดอารี่มากกว่า เพราะซื้อมาแล้วไม่ค่อยได้เขียน

ข้างล่างนี้คือข้อคิดจากคุณโชคชัย ที่ผมได้สรุปจากบทสัมภาษณ์ตอนท้าย ๆ รายการ

วันที่เจ็บปวด …ให้อ่านไดอารี่วันที่วันดี มันช่วยให้เราไม่ท้อ

ต้องยืนยันตามความฝันของตัวเอง

วันที่เลวร้ายสุด…ให้พยายามคิดถึงว่าวันดีเราเคยผ่านมา ต่อไปมันจะมีวันดีแบบนี้กลับมา

วันที่มืดแปดด้าน มองไม่เห็นทางออก…ต้องคิดในใจว่ามันหนึ่งมันต้องรอด ต้องมุ่งมั่นว่ามันต้องรอด

เชื่อมั่นในกฎแห่งกรรม ถ้าเกิดเราทำกรรมดี สักวันหนึ่งต้องได้รับกรรมดี ถ้าชาตินี้ไม่ได้ ชาติหน้าหรือชาติอื่น ๆ ก็ต้องได้

…หวังว่าคงจะช่วยให้เพื่อน ๆ ได้มีกำลังใจกันมากขึ้นนะครับ ปล. ใครเอาเทคนิคนี้ไปใช้แล้วได้ผลยังไง อย่าลืมเมล์มาบอกผมด้วยนะครับ

คุณโชคชัยจากรายการวูดดี้เกิดมาคุย เมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2011 (แบบเต็ม)

คุณโชคชัยจากรายการเจาะใจ

ผู้เขียน

อ้ายคำปัน