คัมภีร์รากผัก (ว่าด้วยรากผัก) ภาคต้น วลีที่ 1-10

คัมภีร์รากผัก
ผู้แต่ง: หง ยิ่งหมิง
ผู้แปล: วิทยา โสภณดิเรกรัตน์
บทคัดย่อ: อ้ายคำปัน@ยิ้มแต้มฝัน.คอม

…มีหนังสือเล่มหนึ่งที่ผมดีใจมากเมื่อรู้ว่ามีการแปลเป็นภาษาไทย ซึ่งหนังสือเล่มนั้นก็คือ “ว่าด้วยรากผัก” หรือ “คัมภีร์รากผัก” นั่นเอง มีหนังสือยอดวรรณกรรมของจีนอยู่ 4 เล่มที่ถูกบรรจุอยู่ในหลักสูตรการศึกษาของญี่ปุ่น คือ
1. สามก๊ก
2. ซุนวู
3. ไซอิ๋ว
4. คัมภีร์รากผัก

…หนังสือแต่ละเล่มผู้อ่านจะได้รับความรู้แง่คิดในด้านที่ต่างกัน คือ สามก๊กในด้านของการปฏิบัติ, ซุนวูในด้านของกลยุทธ์, ไซอิ๋วในด้านของจินตนาการ และ คัมภีร์รากผักในด้านของปรัชญา …หนังสือเหล่านี้ผมอ่านมาแล้ว 3 เล่ม ยังขาดอีก 1 เล่มคือ ไซอิ๋ว (เพราะเหตุนี้กระมังจิตนาการถึงไม่ค่อยสูง ^^)  …แต่หากใครอยากเอาชนะญี่ปุ่นแนะนำให้หามาอ่านให้ครบทั้ง 4 เล่มนะครับ ยอมรับว่าเป็นหนังสือที่ทรงคุณค่าจริง ๆ

…ผู้ประพันธ์คัมภีร์รากผักคือ หง ยิ่งหมิง มีชีวิตอยู่ในสมัยราชวงศ์หมิง และได้รับการแปลเป็นไทยโดยคุณ วิทยา โสภณดิเรกรัตน์ คัมภีร์รากผักได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายในวงการบริหารจัดการของญี่ปุ่นถึงขนาดมีคำกล่าวที่ว่า “ตำราบริหารธุรกิจ นั้นยังไม่อ่านก็ได้ แต่ ‘คัมภีร์รากผัก’ นั้นไม่อ่านไม่ได้เลย” เหมาเจ๋อตุงเคยกล่าวว่า “คนที่เคี้ยวกินรากผักได้ ย่อมสามารถทำงานอะไรก็ได้”

โบราณท่านว่า “แท้จริงแล้วรากผักมีรสหอมหวาน ลองปล่อยใจดื่มด่ำย่อมได้รสชาติที่แท้จริง” วันนี้เราลองมาทานรากผักกันดูนะครับ

1. รักษาคุณธรรม ไม่พึ่งอำนาจวาสนา
คนที่เอาแต่พึ่งอำนาจวาสนาสุดท้ายแล้วจะต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวเดียวดาย เพราะุเหตุด้วยความเสื่อมแห่งอำนาจวาสนานั่นเอง

2. ความฉลาดมากเล่ห์ มิสู้ความสัตย์ซื่อตรง
คนฉลาดแต่มากด้วยเล่ห์ไม่ยั่งยืน เกิดเป็นคนควรมีใจสัตย์ซื่อ โอบอ้อมอารี ตรงไปตรงมา

3. จิตใจต้องเปิดเผย ปัญญาความสามารถต้องปิดบัง
ใช้ปัญญาความสามารถอย่างมีสติ มิเช่นนั้นภัยอาจถึงตัว

4. ไม่แปดเปื้อนความโสโครก ไม่ยอมใช้เล่ห์เพทุบาย
ท่ามกลางการใช่เล่ห์เหลี่ยมกลโกง คนที่ยังคงความดีของตัวเองไว้ไม่ยอมเปลี่ยนไปตามสภาพแวดล้อมถือว่าเป็นคนที่สูงส่งยิ่ง

5. รู้จักฟังคำระรายหู ฝึกตนด้วยเรื่องไม่สบายใจ
เรื่องไม่สบายใจและคำระคายหูถือเป็นเครื่องขัดเกลาจิตใจชั้นดี เพื่อยกระดับคุณธรรมในตัวเราให้สูงขึ้น

6. ความสงบสุขสันต์ ธรรมชาติกับมนุษย์หมายปอง
ทะเลไม่เคยหยุดนิ่ง จิตใจคนเราก็เช่นกันมิอาจไร้ความสุขสบายได้แม้แต่วันเดียว

7. รสจืดคือรสแท้ มนุษย์ที่แท้คือคนสามัญ
คนดีที่แท้นั้น คือคนที่ปฏิบัติตนเยี่ยงคนธรรมดาสามัญ

8. ยามว่างอย่าเย็นใจ ยามยุ่งอย่าร้อนใจ
ยามว่างควรกระตือรือร้นขวนขวาย ยามยุ่งควรหัดรู้จักทำความสงบและปล่อยวาง

9. นั่งสมาธิดูใจ ปรากฏทั้งความสว่างและความฟุ้งซ่าน
นั่งสมาธิส่องดูใจของตัวเอง เพื่อความเข้าใจในสัจธรรมชีวิตและขจัดความฟุ้งซ่าน

10. เมื่อสมหวังต้องรู้พอ เมื่อผิดหวังต้องไม่ท้อ
เมื่อได้รับสมหวังตามที่ต้องการแล้วต้องรู้จักพอ แต่เมื่อเจอกับความผิดหวังก็ไม่ควรเลิกล้มความพยายามง่าย ๆ

…เป็นไงบ้างครับรสชาติของรากผัก หอมหวานหรือเปล่า
..แต่ละวลีผมแนบคำจำกัดความด้วยคำพูดของตัวเอง หากต้องการอ่านเวอร์ชันเต็มแนะนำให้ลองไปหาซื้อหนังสือเล่มจริงมาอ่านดูนะครับ

บทความนี้เอาแค่ 10 วลีก่อน ติดตามต่อบทความหน้าครับ

3 comments

  1. ขอบคุณ คุณอ้ายคำปันมากๆครับ จะลองไปหามาอ่านดูครับ

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *